|
|
|
|
Yirminci yüzyılda kendi dilini yazamayan Türkler!“Sibirya Türkleri’nin çoğu çift dillidir. Hepsi Rusça’yı iyi konuşuyor, ama kendi dilini o kadar iyi bilmiyor. Dillerini gerçekten bilenler, genellikle yaşlılardır. Orta nesil kendi dilini iyi anlıyor, fakat az konuşuyor. Dillerini en az bilenler gençlerdir. Şimdi bu halklar, kendi dilleriyle ilgileniyor ve öğrenmeye çalışıyorlar. Dil
eğitimi, kreşte başlayıp ilkokulda devam ediyor. Dolganca ve Tofaca çocuk
alfabeleri, ilk ders kitapları olarak hazırlandı. İlkokul sözlükleri çıktı.
Eğitimin en büyük problemi, eğitim kadrolarının yetersizliği, özellikle
kendi dilini iyi bilen öğretmenlerin eksikliğidir. Böyle kadroların eğitimi,
pedagojik formasyonları, bu halkların lise ve üniversitelerinde organize
edilmiştir.” (D.M.Nasilov,
Sibirya Türk Halkları ve Dilleri, Sibirya Araştırmaları, S.53) |