|
|
Yirmi ikinci masal 1. Nahırcı ile Oğlu 2. EB: 98, AaTh: 425 A-B 3. Mustafa Kara/Kadirli 4. Masalın motif sırası a) Çocuğu olmayan bir sığır çobanı (Mehmet Ağa), mağarada dua ederken, taşların arasından bir eşek sıpası çıkıp, Allah tarafından gönderildiğini ve kendisine evlat olacağını söyler. b) İnsan gibi konuşan “eşek sıpası”, babasının işlerini yaparak, herkesin sevgisini kazanır. c) Mehmet Ağa, Bey’in kızını, “eşek sıpası”na ister. ç) Bey, Mehmet Ağa’ya kızını vermemek için ondan olmayacak isteklerde bulunur. Mehmet ağa, “eşek sıpası”nın yardımıyla aynı mağaraya gidip istenilenleri, oradaki Arap’tan alır. d) Bey, son olarak, kızı için istediği sarayın da yapıldığını görünce bunları evlendirir. e) “Eşek sıpası”, derisinden çıkıp çok yakışıklı bir delikanlı olduktan sonra, kıza, peri padişahının oğlu olduğunu, cezalı olarak insanların arasına gönderildiğini ve bir “ifrit”in sürekli kendisini takip ettiğini, bu sebeple de sırrını kimseye söylememesini tembihler. f) Ertesi gün “eşek sıpası”, eski haline dönüp yine hayvanları otlatmaya gider. Karısı Gül Hanım da, eve gelen teyzesine onun yakışıklı bir delikanlı olduğunu açıklar. g) Kız, sırrı açıklar açıklamaz bir gürültü kopar, “eşek sıpası”, “ifrit”in kendisi götürdüğünü, ayağına bir demir çarık giyip ararsa, ancak bulabileceğini söyler. ğ) Kız, ayağına demir çarık giyip kocasını aramaya çıkar. Demir çarık delinip de baş parmağı çıkınca, bir su başında kocası ile karşılaşır. h) İfrit, bunları öldüreceği sırada, kız dua okur, oğlan da amin der ve ikisi de birer güvercin olup memleketlerine dönerler. (Doç.Dr.Esma Şimşek, Yukarı Çukurova Masallarında Motif ve Tip Araştırması, cilt 1, Kültür Bakanlığı yayınları, 2001)
|