|
|
|
|
Dubolar’ın
fakirleri kuş derisinden yapılmış elbise giyer... (1860-70
arası) “Kuzeyde küçük göle, güneyde Uygurlar’a ve batıda Hakas’a
kadar uzanan bölgede otururlar. Bunlar üç oymağa ayrılır ve her biri
kabilenin en yaşlısı tarafından idare edilir; ottan yapılmış kulübelerde
yaşarlar, ne hayvan beslemek ve ne de ekincilikle meşgul olmazlar; türlü kökler
toplayarak bundan lapa hazırlarlar, balıkçılık yapar, kuş ve yabani hayvan
avlayarak bunlarla beslenirler. Samur ve geyik derisinden yapılmış kürkler giyerler, fakirleri ise kuş derisinden yapılmış elbise giyer. Düğünde zenginler at, fakirler ise geyik derisi veya kökler verir. Ölülerini tabuta koyarak dağ veya ağaç üzerine yerleştirirler. Defin
esnasında Tu-kiuler gibi ağlarlar. Fakat ceza veya ceza akçesi bilmezler.
Yakalanan hırsız, çalınan eşyayı on misli fiyatıyla ödemeye mecburdur.
644’de onlar, Guliganlar’la aynı zamanda Çin Sarayı’na elçi gönderdiler.
(Du-bo adı, Ruslar’ın 17. yüzyılda Soyon Dağları’nda rastladıkları
Tuba veya orman Samoyedleri ile ilgili olsa gerektir. Burada şuna da işaret
soylarıyla karışmaktan meydana gelen bütün Soyonlar’la Koybal soyları ve
Karaorman Tatarları kendilerine Tuba derler, bütün bunlar Tubalar’ın
eskiden daha büyük bir halk olduğunu göstermektedir.” (W.Radloff,
Sibirya’dan 1.Cilt, S.127) |