|
|
Barçın sözcüğünü Türkler ne için kullanmışlardır? “İpekli kumaş olarak, ‘barçın’
sözü, Türkler’de çok yaygındır. Fakat barçın sözü nedense
Anadolu’da unutulmuştur. Yalnızca Anadolu’nun bazı yerlerinde, köy ve
oba adı olarak kalmıştır. Ahmed Vefik Paşa bu Türkmen obalarının,
nerelerde yaşadıklarını, kendi sözlüğünde belirtmiştir. Bazılarına göre barçın deyişi Türkler’e, Latince
braca sözünden gelmişti. Fakat her şeyden önce bu Latince sözün, Orta
Asya’nın en uzak köşelerinde oturan Türk kavimlerine, hangi yol ile gitmiş
olduğunu açıklamak gereklidir. Türkler ipekli kumaşların çoğuna, ‘Ay,
çıhansu, kenzi, hulıng, lohtay’ gibi, Çince’den alınmış
adlar vermekteydiler. Bizce barçın da, Çince’den
alınmış bir söz olabilir. Barçın Kaşgarlı Mahmud’un kitabında çok anılmıştı.
Fakat aynı çağda yazılmış olan Kutadgu Bilig’de barçın sözü nedense
yoktur. Ayrıca Uygur yazılarında da bu sözü görmüyoruz. Bu da bize gösteriyor ki bu deyiş, Doğu Türkleri arasında
pek fazla yayılmamıştı. Fakat Anadolu’ya yakın olan, 14.yüzyılda Mısır’daki
Memlûk Devleti’nde, barçın deyişine çok sık rastlanıyordu. Nedense bu söz,
Memlûk Devleti ile yakın bağları olan eski Anadolu’da ise görülmüyordu.
Türk kültürünün bu konudaki gelişmesini açıklamak oldukça zordur.” (Bahaeddin Ögel, Türk Kültür Tarihine Giriş, cilt 5, s.396)
|