|
|
Közgü veya gözgü sözcüklerinin anlamı ne olabilir? “Eski Osmanlı kitaplarında görülen, gözgü ve gözüngü
sözleri, Orta Asya’daki eski Türkler’in közgü
ve közüngü sözlerinden başka bir
şey değildi. Türkler daha Anadolu’ya gelmeden önce, bu sözleri söylüyordu. Batı Türkleri ayna için yaygın olarak közgü
veya gözgü diyordu. Sözümüze
Yunus Emre’nin şu güzel şiiri ile başlayalım: ‘Dost sureti gözgü –durur, bakan kendi yüzün görür, Gelsin o kendisüz gelen ben razımı ana derem.’ Sözü uzatmayalım, Eski Anadolu kitaplarında, gözgü sözü
çok geçer. Anadolu’da Türk kültürünün gelişmesinde mühim bir rol
oynamış olan Harezmşahlar Türk kültür çevresinde de, aynaya közgü
deniliyordu. Zamahşari’de, ‘açtı közgüyi’
gibi, bazı Türkçe sözler görebiliyoruz. Yine aynı kaynağa göre ise, Batıya
kaymış olan Moğol kesimleri de, Türkler’in
közgü sözlerini almış ve kullanır olmuşlardı. Orta Avrupa’daki
Kuman Türkleri de aynaya, yine küzgü diyordu. Aynaya közgü deme geleneği, eski Anadolu ile yakın bağları
bulunan, Mısır’daki Memlûk devletinde de sürüyordu. Aynı kültür çevresinde
yazılmış olan Abu Hayyan’ın Türkçe sözlüğünde, ayna karşılığı
olarak köznü sözü yazılmıştı. Fakat eski Mısır’da yazılmış olan
bu sözlüklerin, türlü Türk çevrelerinden tesir aldıkları düşünülürse,
bu söyleniş de normal görülmelidir. Osmanlı Türkleri, çok eski bir karakter taşıyan ‘gözüngü’
deyişini de saklamış ve söylemişlerdi. Eski Türkler’in közüngü sözü,
yalnızca eski Uygur yazıları ile Kutadgu Bilig ve Kaşgarlı Mahmud’un
kitabında geçiyordu. Bu da eski Anadolu kültürünün, ne kadar köklü bir Türk
hususiyetini taşıdığını göstermektedir.” (Bahaeddin Ögel, Türk Kültür Tarihine Giriş, cilt 5, s.321) |