Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

 

 

Budist Türk öldükten sonra yakılmak istedi

“Budizm’e inanan bir Türk vatandaşı, Ankara Büyükşehir Belediyesi’ne başvurarak ölümünden sonra yakılmak istediğini, bu konuda henüz sağ iken bilgi verilmesini istedi. Vatandaş, bu talebini Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na bir dilekçe ile iletti.

İsmi açıklanmayan vatandaşın dilekçesi Cenaze İşleri Müdürlüğü’ne sevk edildi. Dilekçeyi inceleyen müdürlük, bir cevap yazısı yazarak şu karşılığı verdi:

‘Elimizde sizi yakmak için gerekli teknik imkanlar bulunmamaktadır. Uzakdoğu’da kullanılan krematoryum (insanların öldükten sonra yakıldığı fırın) müdürlüğümüzde ve belediye imkanları dahilinde bulunmadığı için bu talebinizi yerine getiremiyoruz.

Ayrıca ölmeden bizden böyle bir talepte bulunmanızı da anlayamadık.’

Belediye yetkilileri, ateist olan kişilerin mezarlıklara ailelerinin gözetiminde dini tören düzenlenmeden uzun yıllardır gömüldüğünü söyledi. Ankara Büyükşehir Belediyesi Cenaze İşleri Müdürü İsmail Çalık ‘Kimseye zorla dini tören düzenlenmiyor. Kimsenin cenazesi zorla yıkanmıyor. Bu konuda en küçük bir zorlama yok. Biz inanmayan ve dini merasim yapmayan kişilerin cenazelerini de ayrı bir yere gömmüyoruz. Mezarlıklarda sırayla herkesi ayırmadan yan yana gömüyoruz’ diye konuştu...

Tek krematuarı garaj yaptık

Türkiye’nin ilk krematuarı, Atatürk döneminde yapılmıştı. İstanbul’da 1930’lu yılların başında hazırlanan Zincirlikuyu Mezarlığı’nın girişinde inşa edilen krematuar, gömülmek yerine yakılmak isteyenlere hizmet verecek şekilde hazırlanmış, ancak o dönemde herhangi bir talep olmaması yüzünden hizmete girmemişti. Atatürk’ten sonra yeni talep gelmeyeceği düşüncesiyle içindeki özel bölmeler yıktırılarak büro haline getirilen krematuar, bugün Zincirlikuyu Mezarlığı’nın girişinde duruyor ve hem ofis, hem garaj olarak kullanılıyor.”

(Yayımlanan yer : Hürriyet gazetesi, 29.Temmuz.2001)