“Strabon Samsun Tarsus çizgisiyle Kızılırmak Nehri’nin batısında kalan bölgeye Asya adını veriyordu. Asya Elence Asia sözcüğünden geliyor. Troya Krallığı döneminde (M.Ö.1200) Kuzey Ege kıyılarında, Troya’nın hemen güneyinde bir Assuva krallığı veya bölgesi vardı. (Michael Wood). Bu bölgenin adı zamanla Elence’de Asya’ya dönüşmüş olabilirdi. Yarımadanın yönetimini Lidyalılar’la Bergama Krallığı’ndan devralan Romalılar, ona “Asya Vilayeti” adını verdi (M.Ö.130’lar). Ancak yeni vilayetin Kızılırmak’ta bitmediğini, İskender’in keşfettiği Pers, Hint ve Çin ülkelerine uzandığını öğrenince, alçakgönüllü davranıp Küçük Asya’da karar kıldılar. Asıl Asya diyenler de çıktı. Bodrumlu Tarihçi Herodot, mitoloji kahramanı Promete’nin karısı “Asya”dan, İzmirli ozan Homer ise, Efes’in Kayster Irmağı kıyısındaki Asya çayırından söz eder. Bunlar “Büyük Asya”dan türetilen yerel / yöresel “Asya”lardır.

Ege adalıları, doğudan yükselen Güneş’in yönü / yurdu anlamında “Anatolia” (Doğu’nun ışığı) derlerdi Asya’ya. Roma’dan sonra yarımadaya egemen olan Bizanslılar, Küçük Asya’da kurdukları askeri menzil veya merkezi savunma bölgesine “Thema Anatolicon” adını vermişlerdi...

Küçük Asya’da Kubala / Kibele adlı bir “Ana tanrıça” vardır, ama Anadolu sözcüğünün Türkçe “ano bol”luğu veya “Ana dolu”luğu ile ilişkisi kurulamamıştır.”

(Bozkurt Güvenç, Türk Kimliği S.55)