Fasl-i tasi‘ der beyan-i ahval-i yürükân

“Yürük tayifesi dahı yerlü gibi resm-i ganem iki koyuna bir akçe alına ve dahi yürük koyunu kırılub hiç kalmasa veyahud yigirmiden akall olsa bunlara kara denür on iki akçe alına resm-i agnam alınmaya ve yürükler ellerinde sipahi yerinden tapulu yerleri olub zira‘at itdikten sonra resm ve ‘öşr ve salarlık virdüklerinden sonra kanun budur ki sipahiye resm-i boyunduruk diyü yılda on iki akçe vire ve yürükler sancakbegi ve tımar sahibi yerinde yer zira‘at itse tamam çiftlüden on iki ve nim çiftlüden altı akçe alına ve otlak resmi yerlü gibidir a‘la sürüden yigirmi evsatdan on beş ednadan on akçe kıymetlü bir koyun vireler ve resm-i agıldan üçer akçe sancakbegine vireler ve yürük tayifesinin rüsumı eva’ilde kuzu katıldıkda alınur imiş abril ayında alınmak kanun-i mukarrer olmuşdur ve ba‘zı mevazi‘de haricden yaylaya gelen karaca koyunlunun sipahi yürükden otuz akçe resm-i otlak ve koynu olmayanlardan ikişer akçe resm-i otlam alınur mirliva za‘im ile bi-tarik-ül-münaşafa mutasarrıf ideler ve Ayasulug ve İzmir tevabi‘nden buhurcu ‘arablar vardır zamanı sabıkda buhur hidmetin ider imiş sonra ol hidmet ref’ olunub her haneye sekiz akçe vaz‘olunmuştur haliyen bu üslüb üzerine mukarrerdir Hass-i hümayun vaz‘olunur.”

(1.Selim Kanunnameleri, Tirana ve Leningrad nüshaları, 1512-1520, TTK yayınları, 1995)