|
|
|
|
Yasa 14 Fasl-i der beyan-i ahval-i töhmetyan "Bir kimseye töhmet isnad itseler oglu var ise ogluna ve karındaşı var ise karındaşına ve akrabasına ve musahiblerine ve küfelasına ve yahud ehl-i kariyesine ve meclisi cema'atda veya bir kimsenin evinde turursa ana teklif ideler bulduralar ve dahi bir yerde derbend hafızları olsa dahi taksirat idüb hıfzında tekasül itseler ol yerde zayi' olan müslümanların rızkların alanı bulalar bulmazlar ise anlara tazmin itdüreler zira derbendi idüb gözetmek anların üzerlerine lazımdır ve dahi kaza ve tedris ve tevliyet ve nezaret ve mesihat ve hitabet ve imamet ve sa'ir anlarun emsali menasıbdan vi cihatdan şunlar ki berat-i padişahi ile nesne tasarruf iderler ta'zir lazım olsa ta'zir olıcak yerde itmeyeler ve habs idecek kefil bulunursa anı habs itmeyeler Dergah-i mu'allaya arz ideler meger ki sena'at-i azim ola dahi firar ihtimali ola kefil bulunmaya habs ideler. Ve dahi bir kimesneyi hırsızdur veya kahbedir diyü mahallesi ve kurası cema'ati şikayet idüb bize gerekmez diyü red itseler vaki'a töhmeti dahi ol kimesnenin beyn-en-nas ma'ruf olsa mahallesinden tehi idüb ya'ni red idüb süreler ve dahi eger vardugu yerde dahi kabul itmeseler şehirden süreler amma birkaç gün tevakkuf ideler şayed ki ol evvelki yaramazlıgı gidüb tövbe idüb salah üzre olursa hoş ve illa andan dahi red idüb bi-l-külliye süreler şehirden çıka gide." (1.Selim Kanunnameleri, Tirana ve Leningrad nüshaları,
1512-1520, TTK yayınları, 1995)
|