Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

Şükran ve teşekkür...

Bu siteyi yaparken ne kadar maceralı bir yolculuk yapacağımı az çok biliyordum. Çünkü o sıralar işsizdim ve böylesine büyük bir işe kalkışmanın benim gibi internet özürlüsü biri için alınması akıllıca olmayan bir risk anlamına geldiğini tahmin ediyordum.

Ama yaşadığım olaylar tahminlerimde ne kadar yanıldığımı bana acı bir biçimde gösterdi. Size olayları anlatacak değilim ancak bu iki yıl içinde bana maddi ve manevi her türlü desteği vererek Türkleronline'ın gerçekleşmesine neden olan bir ekip var.

Ekip diyorum ama aslında hepsi birbirini tanımıyor. Ama onların tümü benim dostum. Genellikle yapılan işlerin hep gizli kahramanları olur ve onlar hiç bilinmezler. Bu kişiler olmazsa  o işler asla başarılamaz. Ben size benim gizli kahramanlarımı tanıtacağım bu metinde ve belki de onlara olan şükranlarımın minicik bir kısmını böylece göstermiş olacağım.

Öncelik sırası olmadan, en eskiden başlamalıyım ve iki eski dostumdan söz etmeliyim. Onlarla 22 yıla varan bir birlikteliğimiz var. Sevgili İbrahim ve Mine Tuna. "İbo" sınıf arkadaşım, karısı Mine ise gerçekten can dostlarımdan biri oldu bu 22 yıl süresince. Hele son iki yıldır benim için adeta can simidiydiler her ikisi de...

Sonra Esra Köktürk geliyor. Türkler'e ilgi duydum ama inanın onu soyadından dolayı seçmedim. O da benim 12 yıllık arkadaşım ve kendisi siteye olan katkılarını Kurtlar bölümündeki çevirileri yaparak ikiye katladı.

Sonra da her an arkamda kuvvetini duyduğum ve sitenin bir anlamda koruyucu meleği konumuna gelen Canan Şentürk. O bu işe en az benim kadar inandı (zaten o bana hep inandı) maddi ve manevi katkılarının yanı sıra bir anlamda halkla ilişkiler yeteneğini kullanarak siteyi ortaya çıkardı.

Bana site yapmayı öğreten Cengiz Kayır'a da şükran borçluyum. Beni sanki arkamdan iterek havuza düşürdü ve hiçbir yardım çağrıma yanıt vermeyerek bugünkü bilgi düzeyine ulaşmama yardımcı oldu. Sağol Cengiz!

Son olarak da yine eski bir dost, Meliha Kaya var sırada. Bir ara birbirimizi kaybettik ama dostluğumuz 11 yıllık onunla da. Sonra bir gün gelip siteye el attı ve benim o sıralar bilmediğim bazı teknik sorunları anında giderdi. Anında sözcüğünden bir iki hafta sonunu ve uykulu gözleri anlayabilirsiniz.

Hepsine şükran ve teşekkür borçluyum. Benim yaptığım ne ki, aslına bakarsanız üç tane sözcüğü bir araya getirmekten ibaret. Ama onların desteği olmasaydı Türkleronline hiç olmayacaktı. Tümüne minnetlerimi sunuyorum.