|
|
|
|
Güneş ve Ay Şamanlıkta ne anlama
geliyordu? “Güneş ana, Ay ata olarak
biliniyordu. Türkler’de gök, güneş ve yıldızların kültü gelişmiştir.
Çağdaş Şaman davulları üzerinde de yıldızların resimleri bulunmaktadır,
bu davulları kullananlar bu sembolleri yolların görünmesini sağlayan vazgeçilmez
aydınlatıcılar olarak kabul etmektedirler. Marko Polo Kubilay zamanında ay ve güneş
resimleriyle süslenmiş bayraklardan söz etmektedir. Şamanın elbiselerinde de güneşi,
ayı bazen onlarla birlikte dünyayı temsil eden metal süsler bulunmaktadır. Bitkisel ve ayla ilgili biyolojik yaşamın
birbiri ile kesişmesi ölümün ve yeniden doğuşun sembolleri olan Ay’ın
ve ağacın açık şekilde birbirine benzetildiği düşünülebilir. Su da yeryüzü gibi saflık
timsalidir. Türkiye’de su kaynakları kutsal kabul edilir. Yedi veya dokuz dalı bulunan ağaç,
gövdesi üst delikten geçecek şekilde Yurt’un merkezine ekilir. Şamana
evrensel yolculuğunda merdiven görevini görür.” (Sevgi Babaoğlu, Türk Mitolojisinin
Halk Motiflerine Etkisi, 5.Milletlerarası Türk Halk Kültürü Kongresi, Maddi
Kültür Seksiyon Bildirileri, 1997)
|