|
|
|
|
Vahşi
hayatın olmadığı yerde hasarla başa çıkmak! Juan
Carlos Blanco Kuzey Amerika’dan farklı olarak İspanya’da, ikamet
edilmeyen, vahşi herhangi bir alan yoktur, ve kurtlar yaşadıkları alanların
tamamında çiftlik hayvanlarına zarar verirler. Hesaplarımıza göre 1988 yılında
İspanya’da bulunan 1.500-2.000 kurt, yaklaşık 660.000 USD değerindeki
5.200 koyun ve keçiyi, 450 sığırı ve 1.200 atı öldürdü. Son on yıl
boyunca kurtların sayısı hafifçe artarken, hasar da arttı ve yıllık tutar
825.000-1.100.000 USD’ye ulaştı. Bununla birlikte hasar, coğrafi olarak düzgün dağılmıyor;
hasarın çoğu, yüksek sayıda vahşi congulates (bir tür toynaklı hayvan)in
yaşadığı korunaklı dağlık bölgelerde. Kurtların sadece %20’si bu tür
bölgelerde yaşıyor fakat ülkedeki hasarın %75’ini veriyorlar. Her bir
kurdun yıllık maliyeti 1.375 USD. Diğer yandan tarım alanlarında, ki vahşi hayvan sayısı
yok denecek kadar az olduğundan kurtlar ancak çiftlik hayvanlarıyla
beslenebiliyorlar, kurtların neden olduğu hasar bunun %10’u kadar daha
fazladır. Bu oranın nedeni, tarımsal
alanlarda evcil hayvanlar gün boyu kollanırlar ve geceleri kilit altında
tutulurlarken, dağlık bölgedekilerin yılın büyük kısmında bir çobanın
gözetiminden uzak halde otlaması. Kurtların verdiği hasarın gerisindeki neden, vahşi
hayvanların azlığı değil, evcil hayvanların kolay incinir oluşu. Bu
nedenle bu hasarı önlemenin tek yolu çobanların sürekli korumasını sağlamak.
Bunun mümkün olmadığı durumlarda, hasarı azaltmanın tek yolu kurtların
kontrolu. Kurtlar, İspanya’nın çoğu bölgesinde avlanabilirler.
Kontrol, bölgesel idareler tarafından belirlenmiş kotalar aracılığıyla
avcının sorumluluğu. Fakat son yıllarda, büyük bir kutuplaşma, kurtların
yok edilmesine karşı olan şehir halkıyla, yok etmeyi
destekleyen kırsal kesimi birbirinden ayırdı.
Şehir halkı bir bölgedeki çiftlik hayvanlarının
sadece %0.04-1.8’inin kurtlar tarafından
öldürüldüğünü, doğal kayıpların oranının ise %5-10 olduğunu
iddia ediyor. Fakat en büyük zararın verildiği bölgelerde, her yıl hayvan
çiftliklerinin %12 si etkileniyor ve bu ailelerin yıllık ortalama kayıpları
440 USD’ye (aile gelirinin %4’ü) varıyor. Çok sayıda bölgede, yerel idareler hayvan çiftliklerinin
zararını bir ölçüde karşılıyor ya da sigorta altına alıyor, bununla
birlikte, bu görev ABD’de olduğu gibi hükümet-dışı organizasyonlara
uzanmıyor. Zorluklara rağmen,
uygun bir yönetimle, az sayıda ihtilaflı şekilde, durağan bir kurt nüfusunu
sağlamak mümkün. (Int. Wolf Center)
|