|
|
|
|
Su-şın (Proto-Tunguz) kavimlerinden İ-Lovlar kimdir? “Y : Memleketi Fu-yü’nün şimalî şarkîsindedir.
Su-şın’ın eski arazisidir, Büyük Okyanus’a huduttur. K : Dilleri Fu-yüler’in aslından çıkmadır. Çiftçilik
yapar, kenevir yetiştirirler, kabile reisleri yoktur. Soğuklardan dolayı mağaralarda
yaşarlar, bunlar derinlikleri nisbetinde kibardırlar. Domuz beslerler, elbiseleri domuz postundandır. Kışın
soğuktan korunmak için vücutlarına eritilmiş domuz yağı sürerler. Yazın
küçük bir önlük takarak sair uzuvları çıplak gezerler. Pistirler. Dört
kadem uzunluğunda (takriben 92 cm.) iyi yayları vardır. Okları on sekiz pus
(41,5 cm.) uzunluğunda Hu ağacındandır, uçları yeşil taştan ve
zehirlidir. Gemicilik yaparlar, haydutturlar. Sığır ve atları vardır.
Yurtları herhalde eski Su-şın memleketidir. Veğ zamanından (22265) beri malûmdurlar. Asıl ocakları olmayıp yemeklerini dört beş Şing
hacminde (0.8-1 litre) büyük toprak üç ayak kaplardan yerler. Bağdaş
kurarak otururlar. Eti ayaklarıyla basarak yumuşatırlar. Tuz ve demirleri
yoktur. Odundan kül yaparak eritip içerler (herhalde tuz niyetine). Nişanlanma, kızın saçına bir tüy takmasıyla
sembolize edilir. Kızlar evlenmeden evvel hareketlerinde hürdürler. Vücudî
kuvvete hürmet ederler. Ölülerin dış tabutuna gıda olarak bir domuz konur.
Taştan ok uçları, deri ve kemikten zırh takımları vardır. Diğer şark
barbarları gibi dzu ve dov kaplardan yemek yemezler. M . Han zamanından beri. ... Y : Boyun yayıldığı yahut sâkin olduğu yer hakkındaki
kaynaklar K : Kültür hakkındaki kaynaklar B : Belki kısa olarak başka kaynaklara işaret, hususi
Avrupalı eserler veya daha ehemmiyetsiz olan kaynak rivayetleri ilavesi M : Bir boyun başlangıcının kaynaklarda ilk ve takribî
olarak tespiti D : Tenkit mahiyetinde düşünceler. (W.Eberhard, Çin’in Şimal Komşuları, S.35) |