|
|
|
|
YUNUS Yunus Rab'den Kaçıyor BÖLÜM 1 Yun.1: 1-2 RAB bir gün Amittay oğlu Yunus'a, "Kalk, Ninova'ya, o büyük kente git ve halkı uyar" diye seslendi, "Çünkü kötülükleri önüme kadar yükseldi." Yun.1: 3 Ne var ki, Yunus RAB'bin huzurundan Tarşiş'e kaçmaya kalkıştı. Yafa'ya inip Tarşiş'e giden bir gemi buldu. Ücretini ödeyip gemiye bindi, RAB'den uzaklaşmak için Tarşiş'e doğru yola çıktı. Yun.1: 4 Yolda RAB şiddetli bir rüzgar gönderdi denize. Öyle bir fırtına koptu ki, gemi neredeyse parçalanacaktı. Yun.1: 5 Gemiciler korkuya kapıldı, her biri kendi ilahına yalvarmaya başladı. Gemiyi hafifletmek için yükleri denize attılar. Yunus ise teknenin ambarına inmiş, yatıp derin bir uykuya dalmıştı. Yun.1: 6 Gemi kaptanı Yunus'un yanına gidip, "Hey! Nasıl uyursun sen?" dedi, "Kalk, tanrına yalvar, belki halimizi görür de yok olmayız." Yun.1: 7 Sonra denizciler birbirlerine, "Gelin, kura çekelim" dediler, "Bakalım, bu bela kimin yüzünden başımıza geldi." Kura çektiler, kura Yunus'a düştü. Yun.1: 8 Bunun üzerine Yunus'a, "Söyle bize!"
dediler, "Bu bela kimin Yun.1: 9 Yunus, "İbrani'yim" diye karşılık
verdi, "Denizi ve karayı Yun.1: 10 Denizciler bu yanıt karşısında
dehşete düştüler. "Neden Yun.1: 11 Deniz gittikçe kuduruyordu. Yunus'a,
"Denizin dinmesi için Yun.1: 12 Yunus, "Beni kaldırıp denize atın"
diye yanıtladı, "O zaman Yun.1: 13 Denizciler karaya dönmek için
küreklere asıldılar, ama Yun.1: 14 RAB'be seslenerek, "Ya RAB,
yalvarıyoruz" dediler, "Bu Yun.1: 15 Sonra Yunus'u kaldırıp denize attılar, kuduran deniz sakinleşti. Yun.1: 16 Bu olaydan ötürü denizciler RAB'den
öyle korktular ki, O'na Yun.1: 17 Bu arada RAB Yunus'u yutacak büyük
bir balık sağladı. Yunus
BÖLÜM 2 Yun.2: 1 Yunus balığın karnından Tanrısı RAB'be şöyle dua etti: Yun.2: 2 "Ya RAB, sıkıntı içinde sana yakardım, Yun.2: 3 Beni engine, denizin ta dibine
fırlattın. Yun.2: 4 'Huzurundan kovuldum' dedim, Yun.2: 5 Sular boğacak kadar kuşattı beni, Yun.2: 6 Dağların köklerine kadar battım, Yun.2: 7 Soluğum tükenince seni andım, ya RAB, Yun.2: 8 Değersiz putlara tapanlar, Yun.2: 9 Ama şükranla kurban sunacağım sana, Yun.2: 10 RAB balığa buyruk verdi ve balık Yunus'u karaya kustu.
BÖLÜM 3 Yun.3: 1 RAB Yunus'a ikinci kez şöyle seslendi: Yun.3: 2 "Kalk, Ninova'ya, o büyük kente git ve
sana söyleyeceklerimi Yun.3: 3 Yunus RAB'bin sözü uyarınca kalkıp
Ninova'ya gitti. Ninova Yun.3: 4 Yunus kente girip dolaşmaya başladı.
Bir gün geçince, "Kırk Yun.3: 5 Ninova halkı Tanrı'ya inandı. Oruç*
ilan ederek büyüğünden Yun.3: 6 Ninova Kralı olanları duyunca,
tahtından kalkıp kaftanını Yun.3: 7 Ardından Ninova'da şu buyruğu
yayımladı: Yun.3: 8 Bütün insanlar ve hayvanlar çula
sarınsın. Herkes var Yun.3: 9 Belki o zaman Tanrı fikrini değiştirip
bize acır, kızgın Yun.3: 10 Tanrı Ninovalılar'ın yaptıklarını,
kötü yoldan döndüklerini
BÖLÜM 4 Yun.4: 1 Yunus buna çok gücenip öfkelendi. Yun.4: 2 RAB'be şöyle dua etti: "Ah, ya RAB,
ben daha ülkemdeyken Yun.4: 3 Ya RAB, lütfen şimdi canımı al. Çünkü
benim için ölmek Yun.4: 4 RAB, "Ne hakla öfkeleniyorsun?" diye karşılık verdi. Yun.4: 5 Yunus kentten çıktı, kentin
doğusundaki bir yerde durdu. Yun.4: 6 RAB Tanrı Yunus'un üzerine gölge
salacak, sıkıntısını Yun.4: 7 Ama ertesi gün şafak sökerken,
Tanrı'nın sağladığı bir bitki Yun.4: 8 Güneş doğunca Tanrı yakıcı bir doğu
rüzgarı estirdi. Yunus Yun.4: 9 Ama Tanrı, "Keneotu yüzünden
öfkelenmeye hakkın var mı?" Yun.4: 10 RAB, "Keneotu bir gecede çıktı ve bir
gecede yok oldu" Yun.4: 11 ben Ninova'ya, o koca kente
acımayayım mı? O kentte sağını (kutsalkitap.tk) |