Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

sayfa 2

3. Ağıt

BÖLÜM 3

Ağı.3: 1 RAB'bin gazap değneği altında acı çeken adam benim.

Ağı.3: 2 Beni güttü,
Işıkta değil karanlıkta yürüttü.

Ağı.3: 3 Evet, dönüp dönüp bütün gün bana elini kaldırıyor.

Ağı.3: 4 Etimi, derimi yıprattı, kemiklerimi kırdı.

Ağı.3: 5 Beni kuşattı,
Acı ve zahmetle sardı çevremi.

Ağı.3: 6 Çoktan ölmüş ölüler gibi
Beni karanlıkta yaşattı.

Ağı.3: 7 Çevreme duvar çekti, dışarı çıkamıyorum,
Zincirimi ağırlaştırdı.

Ağı.3: 8 Feryat edip yardım isteyince de
Duama set çekiyor.

Ağı.3: 9 Yontma taşlarla yollarımı kesti,
Dolaştırdı yollarımı.

Ağı.3: 10 Benim için O pusuya yatmış bir ayı,
Gizlenmiş bir aslandır.

Ağı.3: 11 Yollarımı saptırdı, paraladı,
Mahvetti beni.

Ağı.3: 12 Yayını gerdi, okunu savurmak için
Beni nişangah olarak dikti.

Ağı.3: 13 Oklarını böbreklerime sapladı.

Ağı.3: 14 Halkımın önünde gülünç düştüm,
Gün boyu alay konusu oldum türkülerine.

Ağı.3: 15 Beni acıya doyurdu,
Bana doyasıya pelinsuyu içirdi.

Ağı.3: 16 Dişlerimi çakıl taşlarıyla kırdı,
Kül içinde diz çöktürdü bana.

Ağı.3: 17 Esenlik yüzü görmedi canım,
Mutluluğu unuttum.

Ağı.3: 18 Bu yüzden diyorum ki,
"Dermanım tükendi,
RAB'den umudum kesildi."

Ağı.3: 19 Acımı, başıboşluğumu,
Pelinotuyla ödü anımsa!

Ağı.3: 20 Hâlâ onları düşünmekte
Ve sıkılmaktayım.

Ağı.3: 21 Ama şunu anımsadıkça umutlanıyorum:

Ağı.3: 22 RAB'bin sevgisi hiç tükenmez*fc*,
Merhameti asla son bulmaz;
D Not 3:22 "RAB'bin sevgisi hiç tükenmez" ya da "RAB'bin sevgisi
sayesinde yok olmadık."

Ağı.3: 23 Her sabah tazelenir onlar,
Sadakatin büyüktür.

Ağı.3: 24 "Benim payıma düşen RAB'dir" diyor canım,
"Bu yüzden O'na umut bağlıyorum."

Ağı.3: 25 RAB kendisini bekleyenler,
O'nu arayan canlar için iyidir.

Ağı.3: 26 RAB'bin kurtarışını sessizce beklemek iyidir.

Ağı.3: 27 İnsan için boyunduruğu gençken taşımak iyidir.

Ağı.3: 28 RAB insana boyunduruk takınca,
İnsan tek başına oturup susmalı;

Ağı.3: 29 Umudunu kesmeden yere kapanmalı,

Ağı.3: 30 Kendisine vurana yanağını dönüp
Utanca doymalı;

Ağı.3: 31 Çünkü Rab kimseyi sonsuza dek geri çevirmez.

Ağı.3: 32 Dert verse de,
Büyük sevgisinden ötürü yine merhamet eder;

Ağı.3: 33 Çünkü isteyerek acı çektirmez,
İnsanları üzmez.

Ağı.3: 34 Ülkedeki bütün tutsakları ayak altında ezmeyi,

Ağı.3: 35 Yüceler Yücesi'nin huzurunda insan hakkını saptırmayı,

Ağı.3: 36 Davasında insana haksızlık etmeyi
Rab doğru görmez.

Ağı.3: 37 Rab buyurmadıkça kim bir şey söyler de yerine gelir?

Ağı.3: 38 İyilikler gibi felaketler de Yüceler Yücesi'nin ağzından
çıkmıyor mu?

Ağı.3: 39 İnsan, yaşayan insan
Niçin günahlarının cezasından yakınır?

Ağı.3: 40 Davranışlarımızı sınayıp gözden geçirelim,
Yine RAB'be dönelim.

Ağı.3: 41 Ellerimizin yanısıra yüreklerimizi de göklerdeki Tanrı'ya
açalım:

Ağı.3: 42 "Biz karşı çıkıp başkaldırdık,
Sen bağışlamadın.

Ağı.3: 43 Öfkeyle örtünüp bizi kovaladın,
Acımadan öldürdün.

Ağı.3: 44 Dualar sana erişmesin diye
Bulutları örtündün.

Ağı.3: 45 Uluslar arasında bizi pisliğe, süprüntüye çevirdin.

Ağı.3: 46 Düşmanlarımızın hepsi bizimle alay etti.

Ağı.3: 47 Dehşet ve çukur, kırgın ve yıkım çıktı önümüze."

Ağı.3: 48 Kırılan halkım yüzünden
Gözlerimden sel gibi yaşlar akıyor.

Ağı.3: 49 Durup dinmeden yaş boşanıyor gözümden,

Ağı.3: 50 RAB göklerden bakıp görünceye dek.

Ağı.3: 51 Kentimdeki kızların halini gördükçe
Yüreğim sızlıyor.

Ağı.3: 52 Boş yere bana düşman olanlar bir kuş gibi avladılar beni.

Ağı.3: 53 Beni sarnıca atıp öldürmek istediler,
Üzerime taş attılar.

Ağı.3: 54 Sular başımdan aştı, "Tükendim" dedim.

Ağı.3: 55 Sarnıcın dibinden sana yakardım, ya RAB;

Ağı.3: 56 Sesimi, "Ahıma, çağrıma kulağını kapama!" dediğimi duydun.

Ağı.3: 57 Seni çağırınca yaklaşıp, "Korkma!" dedin.

Ağı.3: 58 Davamı sen savundun, ya Rab,
Canımı kurtardın.

Ağı.3: 59 Bana yapılan haksızlığı gördün, ya RAB,
Davamı sen gör.

Ağı.3: 60 Benden nasıl öç aldıklarını,
Bana nasıl dolap çevirdiklerini gördün.

Ağı.3: 61-62 Aşağılamalarını, ya RAB,
Çevirdikleri bütün dolapları,
Bana saldıranların dediklerini,
Gün boyu söylendiklerini duydun.

Ağı.3: 63 Oturup kalkışlarına bak,
Alay konusu oldum türkülerine.

Ağı.3: 64 Yaptıklarının karşılığını ver, ya RAB.

Ağı.3: 65 İnat etmelerini sağla,
Lanetin üzerlerinden eksilmesin.

Ağı.3: 66 Göklerinin altından öfkeyle kovala, yok et onları, ya RAB.

4. Ağıt

BÖLÜM 4

Ağı.4: 1 Altın nasıl donuklaştı,
Saf altın nasıl değişti!
Kutsal taşlar sokak başlarına dağılmış.

Ağı.4: 2 Değerleri saf altınla ölçülen Siyon çocukları
Nasıl çömlekçi işi, toprak testi yerine sayılır oldu!

Ağı.4: 3 Çakallar bile meme verip yavrularını emzirir,
Ama halkım çöldeki devekuşları kadar acımasız oldu.

Ağı.4: 4 Susuzluktan emzikteki bebeklerin dili damağına yapışıyor,
Çocuklar ekmek istiyor, veren yok.

Ağı.4: 5 Onlar ki, yemeğin en iyisini yerlerdi,
Sokaklarda perişan oldular;
Onlar ki, al giysiler içinde büyüdüler,
Çöp yığınlarını kapışır oldular.

Ağı.4: 6 Halkımın suçu el değmeden, bir anda yıkılan
Sodom'un günahından daha büyüktür.

Ağı.4: 7 Beyleri kardan temiz, sütten aktılar,
Bedence mercandan kızıl, laciverttaşı kadar biçimliydiler.

Ağı.4: 8 Şimdiyse görünüşleri kömürden kara,
Sokaklarda tanınmaz oldular.
Bir deri bir kemiğe döndüler, odun gibi kurudular.

Ağı.4: 9 Kılıçla öldürülenler kıtlıktan ölenlerden mutludur,
Çünkü kıtlıktan ölenler tarla ürününün yokluğundan yıpranarak
erimekteler.

Ağı.4: 10 Merhametli kadınlar çocuklarını elleriyle pişirdiler,
Halkım kırılırken yiyecek oldu bu kendilerine.

Ağı.4: 11 RAB öfkesini boşalttı, kızgın öfkesini döktü,
Temellerini yiyip bitiren ateşi Siyon'un içinde tutuşturdu.

Ağı.4: 12 Dünyadaki kralların ve insanların hiçbiri
Yeruşalim kapılarından hasımların, düşmanların gireceğine
inanmazdı.

Ağı.4: 13 Peygamberlerinin günahı, kâhinlerinin suçu yüzündendi bu,
Çünkü onlar kentin ortasında doğruların kanını döktüler.

Ağı.4: 14 Sokaklarda körler gibi dolaşıyorlar,
Kanla kirlendikleri için kimse giysilerine dokunamıyor.

Ağı.4: 15 "Çekilin! Kirliler!" diye bağırdılar onlara,
"Çekilin! Çekilin! Dokunmayın!"
Kaçıp başıboş dolaştıklarında,
Öteki uluslar, "Artık burada kalmasınlar" dediler.

Ağı.4: 16 RAB kendisi dağıttı onları,
Artık yüzlerine bakmayacak.
Kâhinleri saymadılar, yaşlılara acımadılar.

Ağı.4: 17 Boş yere yardım beklemekten gözlerimizin feri sönüyor,
Gözetleme kulesinde bizi kurtaramayacak bir ulusu bekledikçe
bekledik.

Ağı.4: 18 İzlerimizi sürüyorlar,
Sokaklarımızda gezemez olduk.
Sonumuz yaklaştı, günlerimiz tükendi,
Çünkü sonumuz geldi.

Ağı.4: 19 Bizi kovalayanlar gökteki kartallardan çevikti,
Dağların üstünde kovaladılar bizi,
Çölde bize pusu kurdular.

Ağı.4: 20 Yaşam soluğumuz,
RAB'bin meshettiği* kral onların çukurunda yakalandı;
Hani onun için, "Ulusların arasında onun gölgesinde
yaşayacağız" dediğimiz.

Ağı.4: 21 Ûs ülkesinde yaşayan Edom kızı, sevin, coş,
Ancak kâse* sana da gelecek, sarhoş olup soyunacaksın.

Ağı.4: 22 Ey Siyon kızı*, suçunun cezası sona erdi,
RAB bir daha seni sürgüne göndermeyecek.
Ama, ey Edom kızı, suçun yüzünden seni cezalandırıp
günahlarını ortaya çıkaracak.

5. Ağıt

BÖLÜM 5

Ağı.5: 1 Anımsa, ya RAB, başımıza geleni,
Bak da utancımızı gör.

Ağı.5: 2 Mülkümüz yabancılara geçti,
Evlerimiz ellere.

Ağı.5: 3 Öksüz kaldık, babasız,
Annelerimiz dul kadınlara döndü.

Ağı.5: 4 Suyumuzu parayla içtik,
Odunumuzu parayla almak zorunda kaldık.

Ağı.5: 5 Bizi kovalayanlar ensemizde,
Yorgun düştük, rahatımız yok.

Ağı.5: 6 Ekmek için
Mısır'a, Asur'a el açtık.

Ağı.5: 7 Atalarımız günah işledi,
Ama artık onlar yok;
Suçlarının cezasını biz yüklendik.

Ağı.5: 8 Köleler üstümüzde saltanat sürüyor,
Bizi ellerinden kurtaracak kimse yok.

Ağı.5: 9 Çöldeki kılıçlı haydutlar yüzünden
Ekmeğimizi canımız pahasına kazanıyoruz.

Ağı.5: 10 Kıtlığın yakıcı sıcağından
Derimiz fırın gibi kızardı.

Ağı.5: 11 Siyon'da kadınların,
Yahuda kentlerinde erden kızların ırzına geçtiler.

Ağı.5: 12 Önderler ellerinden asıldı,
Yaşlılar saygı görmedi.

Ağı.5: 13 Değirmen taşını gençler çevirdi,
Çocuklar odun yükü altında tökezledi.

Ağı.5: 14 Yaşlılar kent kapısında oturmaz oldu,
Gençler saz çalmaz oldu.

Ağı.5: 15 Yüreğimizin sevinci durdu,
Oyunumuz yasa döndü.

Ağı.5: 16 Taç düştü başımızdan,
Vay başımıza!
Çünkü günah işledik.

Ağı.5: 17 Bu yüzden yüreğimiz baygın,
Bunlardan ötürü gözlerimiz karardı.

Ağı.5: 18 Viran olan Siyon Dağı'nın üstünde
Çakallar geziyor!

Ağı.5: 19 Ama sen, sonsuza dek tahtında oturursun, ya RAB,
Egemenliğin kuşaklar boyu sürer.

Ağı.5: 20 Niçin bizi hep unutuyorsun,
Neden bizi uzun süre terk ediyorsun?

Ağı.5: 21 Bizi kendine döndür, ya RAB, döneriz,
Eski günlerimizi geri ver.

Ağı.5: 22 Bizi büsbütün attıysan,
Bize çok öfkelenmiş olmalısın.

(kutsalkitap.tk)