|
|
|
|
Tahıl ticareti İskit beylerini âbad halkı mabat etti! “Bosporos Krallığı (Yunan şehirleri, b.n.) şehirlerinin
ihtiyacı olan tahılı sağlamak işinde, İskit göçebe aristokrasisininin
aracı rolünü benimseyerek İskit ülkesinde yetişen tahılın miktarını
artırmaya çalışmıştır. Herhalde göçebelerin kısmen de olsa yerleşikliğe
geçmeleri bu süreç içinde olmuştur. Fakat herhalde İskit aristokrasisi tarafından yetiştirilen
tahılın büyük bir kısmı eskiden de olduğu
gibi Doğu Avrupa’nın verimli ve tarımsal bölgelerinden yani ormanlı bozkır
bölgelerinden geliyordu. İskit aristokrasisi bu ticaretten çok büyük kârlar
sağlarken toplumun sıradan kişileri kenarda kalmış oluyordu. M.Ö. 4. ve 3. yüzyılın başlarına ait İskit
aristokrasisinin kurganları altın ve gümüş eşyalarla doludur. Bunların
arasında Yunanlı, Eski Helen Tauridialı (Kırımlı) sanatkârlar tarafından
yapılan eşyalar olduğu gibi İskitler’in ısmarladıkları belli olan mücevherler
de vardır. Toplumdaki sıradan kişilerin kurganlarında ise lüksten
eser yoktur. Bu her iki cins mezardan anlaşıldığına göre, aristokrasi ve sıradan
göçebeler arasında oldukça büyük mülkiyet ve sosyal tabakalaşma farkı
vardı. Bu fark tabii ki, 4. ve 3. yüzyıl başlarında İskit toplumunun oldukça
karmaşık yapısını sergiler.” (İskitler ve Sarmatlar, A.İ.Melyukova, Erken İç Asya Tarihi, s.152) |