|
|
|
|
Eski Mısır’da adi suçlulara köle muamelesi yapılırdı...“İşyerini
izinsiz terk eden, askerden kaçan, borcunu ödemeyen, hırsızlık yapan,
cinayet işleyen ve benzer suçlardan ağır iş cezasına çarptırılanlar
ise, mahkemelerinden sonra ‘Büyük Hapishane’ye kapatılırlardı. Durumları
kölelerinkinden daha iyi sayılmazdı, çünkü miras olarak bırakılabilirler,
devredilebilirler, satılabilirlerdi. Suçlular mahkum edildiklerinde, aileleri
de mahkum olmuş sayılırdı. Mahkum
olmazdan önce sahip oldukları olası hizmetkarlar ise başka işverenlere
tahsis edilirdi. Bir efendiye verilen ya da birisi tarafından sahiplenilen
personel, adın, cinsiyetin, lakabın, yaklaşık yaşın (çocuk, ergin, yetişkin,
ihtiyar...) bazen de kökenin, mesleğin, aile bireylerinin yazıldığı çok
ciddi bir kayıt aşamasından geçerdi.” (Dominique
Valbelle, Eski Mısır’da Yaşam, S.34) |