Şemuel’in çocukluğu
“Rama
şehrinde Elkama adında, tanınmış büyük bir adam yaşıyordu. Elkana, Levi
kabilesine mensup olan Korah sülalesindendi. Elkana ve karısı Hana’nın çocukları
olmuyordu. Elkana her yıl Şilo’ya gider, Allah’a kurban keserdi. Seyahatlerinde
karısı Hana da ona refakat ederdi.
Bir
sene, Hana kurbanı kestikten sonra, kutsal yere yaklaştı ve gözlerinde
yaşlarıyla şu duayı yaptı: ‘Ey Allahım, eğer duamı kabul eder de bana bir çocuk
verirsen on Nazir yapacağım ve hayatı boyunca senin hizmetkarın olacak.’
Hana’nın uzun zaman kutsal yerde kaldığını ve devamlı mırıldandığını gören Büyük
Kahin Eli, onun sarhoş olduğunu zannetti ve dedi ki: ‘Ey kadın, ne zamana kadar
böyle sarhoş kalacaksın?’
‘Ben
hiç içki içmedim. Büyük bir derdim olduğu için tanrıya dua etmeye geldim.’
‘Sen
güle güle git, dedi Eli. Tanrı senin duanı kabul edip, arzunu yerine
getirecektir.’
Bir
yıl geçtikten sonra Hana’nın bir oğlu oldu ve Şemuel adı verildi. Hana çocuğu
sütten kestikten sonra onu Eli’nin yanına getirdi. Hana, Allah’a, duasını kabul
edip arzusunu yerine getirdiği için teşekkür etti. Bunun şerefine de bir ilahi
yazdı.”
(İbraniler’in
Öyküsü, Rabbi Nisim Behar,s.69)