DAĞLARIN SIRRI*

“ ‘Karanlık Çağ’ Chamak Pacha denilen bu çok eski çağlarda yeryüzü su zerreciklerinden bir okyanusla kaplıydı.

Denizin derinliklerinde dev boyutta tuhaf hayvanlar oluşuyordu.

Tuzca zengin okyanus eşsiz bir ışıltıyla parlıyordu. Dalgalar kutsal şarkıların yankısını gönderiyordu.

Hiçbir şeyin barışı bozamadığı bu dönemde, suyun yüzeyinde denizin derinliklerinden parlak taşlar yansıyordu.

Birdenbire, üç dev memeli ortaya çıktı. Pasifik Okyanusu’ndan Atlantik’e yüzerek geçtiler. Pacha’nın güçlerine itaat ederek yakın bir felaketten kaçıyorlardı.

Onların bunu hemen hissetmelerinden dolayı, kutsal güneş, İnti Wilka, tüm parlaklığıyla göründü kısa zamanda. Dünyanın en ücra köşesine kadar, ışınları tüm doğayı ısıtır; ve karanlık, gün ışığına yer vermek için kaybolur.

Üç hayvan şaşkın, bu yeni yıldızın sıcaklığının ağırlığı altında derhal hareketsiz kalır.

Hareketsiz(likten), böylece ağır ağır kururlar. İri gövdeleri taşlaşır ve Bolivya’nın beyaz kayalarına, ‘Apachetas’ yer açarlar. Buradan kalker çıkarılır.

Okyanusun büyük kısmı buharlaşır, tuz, Salar, ile kaplı bir ova oluşur. Yosunlar böylece dikenli çiçeklere dönüşür.

Kutsal bilgenin her zaman öngördüğü gibi, ‘Aydınlık Çağ’ Qhana Pacha’nın doğuşuna tanık olundu.

Ve yüzyıllar birbirini izledi; ama Qatawi, Caleria ve Masaya’nın tepelerine dikkatle bakıldığında, taşlaşmış canvarların şekli orada fark edilebilir gerçekten.”

* Andlar’ın dışında Quatawi yöresinden derlenmiştir.