|
|
|
|
Megrel-Lazların Payına Düşen“1930’lu yılların sonlarından başlamak üzere Megrel-Laz kültür değerleri gürcüleştirilmeye çalışıldı. Bu durum Sovyet Sistemi sonrası da değişmedi. Georgian TerimiMegrel-Lazlar ve Gürcüler’le bağlantılı olarak karışıklığa yol açan ikinci terim de Georgian’dır. Georgian teriminin de çıkış kaynağı konusunda farklı yaklaşımlar vardır. Hayri Hayrioğlu, Antik Çağ Elenleri’nin yöreye ayak bastıkları zaman gördükleri manzara karşısında Georgia, yani Tarım ülkesi tanımını kullandıklarını yazmaktadır16. Georgia, başlangıçta bir coğrafi terim olarak kullanılmıştır. O yöreye ait insanlar için kullanılan Georgian terimi ise, değişik zamanlarda; değişik halkları tanımlamak için ‘dışarıdakiler’ tarafından kullanılmıştır. George adı ile bağlantılı olan Georgian teriminin Latincesi Georgius, Grekçesi ise Georgios’tur. Her iki dildeki karşılığı da Tarımcı’dır17. Georgian teriminin Aziz Giorgi ile de bağlantılı olduğu şeklinde birtakım iddialar vardır. Eskiden coğrafi bir bölgenin adı olan Georgia, Gürcüce Gürcüstan anlamına gelen Sakartvelo’nun Batı dillerindeki karşılığı olarak kabul edildi. Georgian terimi, günümüzde iki anlama gelmektedir. Birincisi, Gürcüce Gürcü anlamına gelen Kartveli, ikincisi, o coğrafyada yaşayan herhangi bir kişi. Georgian teriminin hem Gürcü ve hem de Gürcüstan’a ait anlamına gelmesi, Batı dillerinden Türkçe’ye çeviri yapanları yanılgıya düşürebilmektedir. Her Georgian terimi Türkçe’ye Gürcü karşılığıyla çevrildiğinde, okuyucu yanlış bilgilendirilmektedir18. 16. H.Hayrioğlu, a.g.y. 17. The Grolier International Dictionary (George), Connecticut, 1991. 18. “Megreller, nüfus sayımlarına ‘Gürcü’ olarak geçirildikleri için, Megrelce konuşanların sayısı hakkında kesin bilgi edinmek zordur. Kipşidze, 290 bin rakamını vermektedir. Günümüzde ise, Megrelce konuşanların sayısı yaklaşık 400 bin kişi (Klimov, 1986) olarak tahmin edilmektedir, fakat resmi olmayan kaynaklara göre bu rakam bir milyona kadar çıkabilmektedir. Bu rakam Megrelya’da da kabul görmektedir. Ancak bu yüksek tahminlerin esas olarak Megrel soyadları taşıyan bireylerin sayısından kaynaklandığı görülüyor (soyadları “ia, -ava ile bitenler). Bu yaklaşım ise Megrelce’yi iletişim dili olarak kullanabilenlerin veya anadili Megrelce olan kişilerin gerçek sayısını yansıtmamaktadır. Megrelce’nin yazılı bir dil olmasına, Gürcü aydınları arasında da kuvvetli bir mukavemet vardı. Örneğin: İlia Çavçavadze. Gürcüstan’da Sovyet Yönetimi’nin kurulmasından sonra, Megrelya’da İsaki Zvania önderliğindeki bir grup komünist, Gürcüstan içinde Megrel Özerk Yönetimi ve Megrelce’nin yazı dili olması için çalışmaya başladı. 1 Mart 1930’da İsaki Zvania, Mamanti Kvirtia ve diğerleri ilk Megrelce gazete olan Kazakişi Gazeti (Köylü Gazetesi)’ni Gürcüstan Komünist Partisi Merkez Komitesi’nin resmi yayın organı olarak yayımlamaya başladı. Başlangıçta beş günde bir yayımlandı, fakat 10 Mart 1932’den başlamak üzere günlük olarak yayımlanmaya başladı. Amacı; Gürcüce hiç bilmeyen veya çok az bilen Megrel köylülerine yeni ideolojiyi tanıtmak ve sosyal gelişmeler hakkında bilgi vermekti. “Bazı nedenlerden dolayı” Kazakişi Gazeti’nin yayımı 1933’de durduruldu ve Megrelce’nin yazılı bir dil olması konusunda bundan sonra herhangi bir girişim olmadı...” (Jokaim Enwall, Ali İhsan Aksamaz (çev) Kazakişi Gazeti, Ogni Kültür dergisi, Sayı 5, Temmuz/Ağustos 1994.) ABHAZYA’NIN DEMOGRAFİK YAPISI 1886 1897 1926 1939 1959 1970 1991 Abhazlar 58.960 58.697 55.918 56.197 61.193 77.276 93.000 Gürcüler 3.989 25.640 67.494 91.967 158.221 199.595 60.000 Gürcü+25.000 Svan Megrel-Lazlar 3.474 23.810 40.989 (Gürcü olarak kaydedildiler) 155.000 Rus 971 6.011 12.553 60.201 86.715 92.889 76.000 Ermeni 1.337 6.552 25.677 49.705 64.425 74.850 77.000 Rum 2.056 5.393 14.647 34.621 901 13.114 14.000 Ukraynalı 4.647 8.593 11.474 11.955 15.000 Türk 1.347 1.115 1.524 714 696 10.000 Estonyalı 637 604 779 2.282 1.882 1.834 Diğerleri 1.460 2.539 27.259 6.795 11.013 14.746 18.000
TOPLAM 68.773 106.179 208.945 311.885 404.738 486.559 535.000 (Hayri Ersoy, Kafkasya Yazıları Sayı 1, s.37, İlkbahar 1997) (Dil Tarih Kültür ve Gelenekleriyle Lazlar, s.56, Ali İhsan, Aksamaz) |