|
|
|
|
ŞİMŞON'UN SON GÜNLERİ “Peliştiler, Şimşon'u hemen öldürmek istemediler. Onların en büyük tapınağı olan Dagan'da toplanarak, düşmanlarının yenilgisini kutlamak istediler. Şimşon, Peliştilerin, kardeşleri hakkında aldıkları feci kararları işitiyor fakat elinden hiç bir şey gelmiyordu. Çünkü kör ve kuvvetsizdi. Her an ölmeyi düşünüyor, fakat önce düşmanlardan öç almak istiyordu. Nihayet Şimşon büyük bir imanla gözlerini göklere, Ulu Tanrıya kaldırdı ve sadece birkaç dakika için kendisine eski kuvvetini vermesini yalvararak "Ben de Peliştilerle beraber öleyim" dedi. Dagan tapınağım ayakta tutan sütunların arasında bulunan Şimşon'un saçları birden uzamağa başladı. Eski kuvvetini kazanmağa başladığını hisseden Şimşon, son bir gayret ile sütunları sıktı ve tapınak büyük bir gürültü ile çöktü. Orada bulunan bütün erkekler, kadınlar ve çocuklar enkazın altında kaldılar. O gün ölen Peliştilerin sayısı, Şimşon'un bütün hayatı boyunca öldürdüğü Peliştilerden daha çoktu. Büyük kahraman Şimşon da aralarında öldü. Şimşon'un kardeşleri cesedi aldılar ve Sora ile Eştaol arasında bulunan, babası Manoah'ın mezarına gömdüler.” (Zvi-Geyik Yayınları, Etnik Kültürlerin Dinsel Kaynakları Serisi 3) |