|
|
|
|
TUFAN (Mabul) “Adam'dan sonra gelenlerin hepsi kötü ve zalim olduklarından Allah dünyayı mahvetmeye karar verdi. Bütün bu kötü insanların içinde sadece Lemeh'in oğlu Noah (Nuh) iyi hareketleriyle Allah'ın hoşuna gitti. Noah, Adam'dan sonra gelen onuncu kuşaktandı. Allah Noah'ı çağırarak ona şunları söyledi: - Bilmiş ol ki, dünyaya bir tufan getirmeye karar verdim. Şimdi içine karını, oğulların Şem, Ham ve Yefet ile ailelerini alacağın bir gemi yapmanı emrediyorum. Onlarla beraber gemiye, karada yaşayan bütün hayvanlardan birer çift alacaksın. Gerek sizin için ve gerekse hayvanlar için yiyecek erzak almayı unutma. Noah emirleri tamamıyla yerine getirdikten sonra, Allah büyük ve kuvvetli fırtınalarla birlikte göklerden yağmur yağdırmaya başladı. Yağmurlar 40 gün, 40 gece devam etti. Sular yavaş yavaş, önce tepeleri, sonra yüksek yerleri, nihayet bütün dağları örttü. Suların altında kalan bütün canlılar mahvoldu. Kurtulanlar sadece geminin içinde bulunanlardı.
Neticede gemi Ararat Dağının (Ağrı Dağı) üstüne kondu. Noah geminin bir
penceresini açarak kargayı yolladı. Arkasından yolladığı güvercin de ayağını
koyacak kuru bir yer bulamadığından geri döndü. Noah yedi gün bekledikten sonra
güvercini bir daha yolladı. Az bir müddet sonra geri dönen kuşun ağzında bir
zeytin dalı vardı. Noah bütün ailesi ile birlikte gemiden çıktıktan sonra,
hayvanları da çıkardı ve akabinde teşekkür mahiyetinde Allah'a kurban kesti.
Allah Noah'ın kurbanını kabul ederek bir daha dünyaya tufan getirmeyeceğini vaat
etti.” |