|
|
|
|
YOSEF KENDİNİ KARDEŞLERİNE TANITIR “Aldıkları buğday bittiği zaman, Yaakov'un oğulları tekrar Mısır'a gitmeye karar verdiler. Yaakov, Binyamin'i götürmemeleri için çok ısrar etti, fakat hepsi boşuna idi çünkü kıtlık dayanılır gibi değildi. Yeuda, Binyamin'i sağ salim getireceğine dair babasına garanti verdi. Böylece İsrael Oğulları Mısır'a vardılar ve Yosef’in huzuruna çıktılar. Yosef, Binyamin'i gördüğü zaman şunları söyledi: - Bana bahsetmiş olduğunuz küçük kardeşiniz bu mu? Tanrı'nın huzurunda mukaddes olsun. İsrael Oğulları Yosef’in evinde yemeğe davet edildiler ve kendilerine yapılan muameleden çok memnun kaldılar. Ertesi gün de Kenaan'a doğru yola çıktılar. Yosef, hizmetkarlarına, kardeşlerinin buğday için vermiş oldukları parayı ve kendi şarap bardağını Binyamin'in çuvalına koymalarını emretti. Yaakov'un oğulları şehirden henüz uzaklaşmışlardı ki Yosef’in bardağını çalmakla itham ettiler. Aramalarının sonunda bardağı Binyamin'in çuvalında buldular ve hemen onları Mısır'a götürdüler. Yosef onlara sert konuşarak, Binyamin'in derhal hapsedileceğini bildirdi. Bunun üzerine Yeuda, Yosef’e yaklaşarak, Binyamin'in yerine kendisini hapsetmesini zira babalarını onu çok sevdiğini söyledi. Bu sözler üzerine Yosef daha fazla dayanamadı ve gözyaşları arasında şunları söyledi: - Ben, Mısırlılara satmış olduğunuz kardeşiniz Yosef’im. Beni köle olarak sattığınıza üzülmeyin. Esasında beni buraya yollayan, bu kötü açlık günlerinde size yardım etmemi isteyen Ulu Tanrı'dır. Yaklaşın sizi kucaklayayım. Babam nasıl? Derhal Kenaan'a giderek Yosef’in sağ olduğunu ve bütün Mısır'ın idarecisi bulunduğunu ona bildiriniz. Buraya gelsin ve kıtlık senelerini burada refah içinde geçirsin. Bu arada Paro dahi, Yaakov'un bütün ailesini Mısır'a getirmek için Kenaan'a arabalar yolladı.” (Zvi-Geyik Yayınları, Etnik Kültürlerin Dinsel Kaynakları Serisi 3) |