|
|
|
|
Hinduizm'de Kutsal yerler nereleridir?“Kentlerle köylerin kurulması, ağaç dikimi, göl yerleşmeleri, kurban ve arındırma ritleri eşliğinde, dinsel törenlerle gerçekleştirilir. Bu törenler, özellikle tirthalarda (ırmak geçiti, yaylan) sayısız kurbanı, havuzcukları, girişin hafif eğimli merdivenlerle kolaylaştırıldığı bir ırmağın yamaçlarını bir araya toplayan yerlerde yapılır. Hindistan’daki tüm ırmaklar arasında Ganj ‘Ganga Anamız’ kutsal sayılır; görünmez yolunun, gökyüzünün ve cehennemin sınırlarına dek uzandığına inanılır. Ancak, duala elverişli her ırmak Ganj’ın vekilidir, Ganj’dır. Kutsal kentler arasında (ilk yedi tanesi: Benares, Herdvar, Ujjain, Mathura, Ayodha, Dvarka, Kanjiveram) Benares başta gelir.Benares’te dinsel yaşamın ağırlığı (dindışı etkinlikler dışında) ırmağın içe kıvrımlanan kıyısındaki geniş teraslarda ve taş basamaklarda yoğunlaşır. Hardvar ‘Hari’nin Kapısı’, Ganj’ın dağlardan düzlüğe açıldığı yerdir. Ganj, Allahabad’ın yukarısında, Prayag’da Yamuna (Jamna) Irmağı’na kavuşur. Orissa’daki Puri, Vişnucular’ın merkezidir. Güneydeki Madura, Tanjore, Cidambaram gibi tapınak-kentler birçok inancı bir araya toplar. Krişnacılık’ın ‘kutsal toprağı’ Vrindavana ve dolaylarıdır. Bunlar ve öteki merkezlerin pek çoğu, yılın belirli dönemlerinde ve belirli yıllarda mümin ve meraklı kitlelerini çeken hac yerleridir. Yrı-fuar, yarı/dinsel gösteri niteliğindeki bu toplantılar ya da melalar, yalnızca herhangi bir tapınağın saygınlığı çevresinde yapılmaktadır. Kuşkusuz bunlar, Hindistan’daki ziyaretçilerine sunması gereken gösterilerdir... Edebiyatta dağınık biçimde bulunan hacca ilişkin dolaylı anlatımları bir araya getirmek; modern verilerle karşılaştırılan eski gezi kitaplarını izlemek, Hindistan’ın dinsel haritasını çizmek için yeterlidir. Çünkü bu kaynaklar, ister barışçı ister istilacı etki yoluyla, önemli toplumsal olayları ve temel değerlerin dolaşımını açıklamaktadır.” (Hinduizm, Louis, Renou)
|