Hinduizm'de Öteki Dünya var mıdır?

“En yaygın anlayış, ruhun yargılanmak üzere tanrı Yama’nın karşısına çıkmasıdır. Eğer eylemlerinin toplamında alacaklı çıkarsa, güneş ışıklarını izleyerek ‘tanrıların yolu’ ile cennete gider. Cennet, nefisle ilgili zevklerin bulunduğu bir yer olarak düşünülmüştür.

Bazen gökyüzünde bazen Meru Dağı’nın tepesinde, tanrıların arasında ya da bazılarınca ‘ruhsal’ bir yer olarak tasarlanan tanrı Vaikuntha’nın katındadır. Eğer eylemlerinin toplamında birey borçlu çıkarsa, ruh cehenneme yollanır. Cehenneme ilişkin, derece derece artan korkunç işkencelerle dolu sert ceza betimlemeleri verilmiştir.

Ama alışılagelen kuramlarda cennet de cehennem de sürekli kalınan bir yer olarak düşünülmemiştir. Markandeya-Purana, işlediği küçücük hata nedeniyle kısa bir süre cehenneme yollanan Kıral Vipaçcit’ten söz eder; orada ceza çeken günahkârların kurtuluşu için yalvarmış, sonunda istediğini elde etmiştir. İnsan ruhu, belirli bir süre sonra, yeni bir bedene girmeye yöneltilir ve yeniden dünyaya döner. Bu dönüş, bitkileri dölleyen yağmur aracılığıyla gerçekleşir. Canlı varlıkları besleyen bitkiler, yeni bir yaşamı başlatan spermayı oluştururlar.

Son olarak pretas, ‘ölüler’ kavramına gelinir. Herhangi bir konumdan yoksun, gezici hayaletler durumuna indirilmiş ruhlar, yazgılarını bekler; bunlar canlılarla iyi ve yararlı ilişkiler kuran ölmüşler, pitarlar, ‘kutsal ruhlar’ın karşıtıdırlar.”

(Hinduizm, Louis, Renou)