Hinduizm’de evren...

“Kozmik yumurtanın (brahmanda) üst yarısı yedi gök katını kapsar; onun ötesinde boşluk vardır. En yüksekte Gerçek ya da brahman (cinssiz) oturur. Alt yarısında da Nagaların ve öteki söylence yaratıklarının yetki alanı, yedi yer altı katı, patala bulunur.

Patalanın en altını naraka denilen ve cezalıların kaldığı cehennemler oluşturur; genellikle bunlar da kendi aralarında yedi ve katları şeklinde bölünürler.

Yeryüzü merkezi, dünyanın tepesi (sabah güneşi ya da dumansız ateş gibi parlayan’ (Padma-Purana) ünlü Meru Dağı olmak üzere bir disk şeklinde ikiye ayrılır. Meru’nun çevresine dört doğu, dört ‘ada-anakara’ (dvipa) yerleşmiştir. Söz konusu ilkel verilerin gerçekçi kökeni ortadadır: Himalaya, bu ilkel coğrafyanın koruyabildiği temel ilkelerden ve gökbilim yazılarından doğmuştur. Ancak Puranalar’dan itibaren kurgu, Meru çevresinde yer alan yedi tane ada ve aynı özekten oluşan okyanus imgesini içerir. Aşılmaz dağ Meru, yeryüzünün sınırını gösterir. İlk anlayışa göre Jambudvipa ya da ‘Pembe Erik Ağacı Adası’ Meru’nun güneyinde, ikinci anlayışa göre ise, Meru, adanın merkezinde bulunur. Bu, yeryüzünün yaşanan kısmıdır (öteki metinlere göre, yalnızca Hindistan’dır); doğudan batıya uzanan ve yedi yamaçla sınırlanan altı dağ sırasını kapsar. Oradan itibaren, yine birkaç masalsı öğenin serpiştirildiği bilinen coğrafyaya geçilir.”

(Hinduizm, Louis, Renou)