|
|
|
|
Veda kültünde kurban var mıdır? “Veda kültü kurbana dayanır. Tanrıya saygı ayininde kurban işlemi, en üst aşaması Ateş’e sungular olmak üzere uzunca bir törenle gerçekleştirilir. Amacı, kutsal dünya ile bağlantıya geçme ve bazı genel ya da özel yararlar sağlama ortamına girmektir. Belirli tarihlerde verilen ve genellikle belirli bir dilekle ilişkisi olmayan ‘sabit’ kurbanlar da vardır. Ama bu kurbanlar (ya da bunların herhangi bir kısmı) adağa ilişkin bir işlevi kolayca üstlenebilirler. Dua kurbanın içinde yer alır; bu bağlamda eylem ve isteklere uygun ‘formüller’ dile getirilir; kurbandan bağımsız olarak dua edilmez. Kurban bazen (büyük çoğunlukla) tarım ya da hayvancılık ürünlerinden –pirinç ya da öteki tahıllar, süt ghrita ‘eritilmiş tereyağı- oluşur. Bazen de parçalara ayrılmış bir kurban hayvanıdır (genellikle teke). Parçaların bir kısmı ateşe atılır; bir kısmı da, kurban için elverişli ortamları sağlayan ve kendi yararına eylemde bulunma olanağı yaratan yönetici rahiplerle kurbanı sunan tarafından tüketilir. Bir başka kurban, en önemli törenlerde yapılan soma kurbanıdır. Soma, oldukça gizemli, coşturucu özelliklere sahip bitkisel bir içkidir; karmaşık ezme işlemleri ile hazırlanır. Kurban başına bağımsız bir törenle sunulur; iletme aracı ateştir. Kurbanlar genellikle ‘sunak’ işlevi gören ve sığ bir çukurun çevresinde yakılmış üç ateşin yardımıyla verilir. Kurbanı veren kişi, karısıyla birlikte törende hazır bulunur; hatta o da birkaç formül söyler. Ama başlıca rolü, tören sırasında çeşitli işler yapan rahipleri etkilemek üzere para dağıtmaktır (bu, bazen inanılmaz boyutlara ulaşır). Sonuncu rahipler, işlemleri sessizce denetleyen ve bir hata ya da kaza oluşunca haber veren brahman tarafından yönetilirler. Hotar kurbanları ateşe atar ve Rig-Veda’dan alınma ezber parçaları okur, udgatar Sama-Veda’dan kıtalar seslendirir; adhvaryu ise Yajur-Veda’ya uygun şekilde birçok el kol hareketi yapar ve ezberler okur. Bunların tümü aynı kurban töreninin dokusu içinde yer alır. Ayine katılan rahiplerin sayısı yardımcılarla birlikte on altı, on yedi kişiye çıkar.” (Hinduizm, Louis Renou)
|