|
|
Hindistan'da Sihizm İlahi
Öğretmenin İlhamı Sih dini 16. yüzyılın başlarında Kuzey Hindistan’da Pencab
eyaletinde ortaya çıkmıştır. Bu inancın kurucusu çocukluğundan beri hem Hindu
hem de Müslüman önderlere ilgi duyan Guru Nanak’tır. Hindu bir aileden dünyaya
gelen fakat İslam’ın öğretilerinden de etkilenen Nanak her iki dinin birliğine
yönelik mesajlar vermeye başladı. Ona göre, her iki dinin de temel öğretileri
aynı idi. Nanak bir çok kişiyi etkiledi ve bir Guru yani öğretmen olarak
anılmaya başladı. Müritleri bir araya gelerek Sihizm adında bir dini gelenek
oluşturdular. Nanak’tan sonraki gurular Sihizm anlayışının sabitleştirilmesine
ve yayılmasına katkı sağladılar. Nanak’ın öğretileri, Sihlerin tanrı sembolü
haline gelen kutsal kitap “Guru Granth Sahib”te bir araya getirildi. Beşinci
guru Arjun, Amritsar şehrinde Sih tapınaklarının en kutsalı olarak bilinen Altın
Tapınak’ı inşa etti. Onuncu guru Govind Singh, Sihlerin kendilerini savunmaları
için askeri eğitimi uygulamaya koydu. Ayrıca silsile yolu ile guruluğa son
verdi; bu yüzden kendisi Sih guruların sonuncusudur. Sihizm tek tanrıya ibadeti
gerektiren monoteist bir dindir. Kast sistemine karşıdır ve tüm insanların eşit
olduğuna inanır. Fakat Hinduizm’den alınan sonraki hayatı etkileyecek karma
inancı ve yeniden doğmak kabul edilmiştir. Bugün birçok Sih tatbikatı Hindularla
ortaktır. Her iki toplum arasında evlilik de yapılmaktadır. Ancak Sih toplumunun
kendine has ayırt edici bir kimliği vardır. Sihler Hindistan nüfusunun yüzden
ikiden daha azını teşkil etseler de Hint toplumunun ve dini geleneklerinin
tanımlanmasında belirgin bir unsur olmuşlardır. |