|
| |
Basklılar için gurur kaynağı:
Ev
“Görünümü değişik bölgelerdeki fizik koşullarla
yakından ilişkilidir. Dağ vadilerinde evler genellikle köyçük (mezra) ya
da köy şeklinde gruplaşmışlardır. Her ev sahibinin ayrıca dağda bir de
ambarı vardır. Ovadaki yerleşim birimleri ekonomik açıdan en verimli olacak
şekilde, nehir kıyılarında ya da ağızlarında, eski yol kavşaklarında
kurulmuşlardır. Fakat Bask Ülkesi’ne egemen yer şekli ‘tepe’dir ve her
biri merkez-ev ya da çiftliğin çepeçevre etrafından bulunan tarım işletmeleri
genellikle yamaçlara dağılmışlardır.
Bu yüzden köyler genellikle kilise, onun etrafındaki mezarlık, belediye
–varsa- okul, yumak duvarı ve çevresindeki birkaç evden ibarettir. Gelenekçi
yazar ve şairlerin söz ettikleri ve Bask Ülkesi’ndeki yaşamın sakin ve
idilsel ortamı diye anlattıkları işte bu, kırlar ve tarlalar arasındaki
tepede tek başına duran beyaz çiftliktir. (Elissamburu’nun ünlü şarkısı
İkusten duzu goizean) Bu görünüm gerçeği tabii ki belli bir ölçüde yansıtmaktadır
fakat oralarda yaşam her zaman söylendiği kadar kolay ve dingin değildir.
Soule’da olduğu gibi çiftlikler yer yer biraraya gelerek köycükler (mezra)
oluşturmakta, onlar da kendilerini bir kasaba oluşturarak güçlendirme
gereksinimi duymaktadır:Üç çekirdekli Moncayolla-Larrory-Mendibieu 400, Aşağı
Navarra’daki Larceveau-Arros-Cibitz 550 nüfusu geçmemektedir.”
(Basklılar,
Jacques Allieres)
|