|
|
Bask dilinde metin... “Gizon batek bi seme baizik ez zituen. Gazteenak bere
aitari esan zion: ‘Ordu dut nire buruaren jabe izatea eta zerbait diru izatea;
joan behar nuke hemendik bazterren ikustera; zure ontasuna zati zasu eta heldu
zaitana eman!’. ‘Nire semea, esan zion aitak, nahi dukan bezala! Mtiko txar
bat haix eta gaztigatua izango haiz.’ Eta gero, kaxoi bat ideki zuen, bere ontasuna zatitu eta bi
zati egin. Handik zenbait egunen buruan, mutiko txarra herritik joan zen, harro-harroa
eta inori adiorik esan gabe. Asko larre, oihan eta ur pasatu zituen. Zenbait
hilabeteren buruan, bere arropak emazteki zahar ati saldu behar izatu zizkion,
eta morroi sartu zen. Landetara igorri zuten asto eta idi zain. Orduan aso
dohakabea izan zen; gauaz oherik ez lo egiteko, ez eta surik ere hotza zegolarik
berotzeko; zenbait aldiz, hain gose zen non txerriek jaten dituzten aza hosto
eta fruitu ustelak gogotik jango baitzituen; baina inork ez zion ezer ematen.
Arrats batez, triva hutsik, enbor baten gainean jarri zen, leihotik begira
airetan ibilki ziren txoriei. Eta gero, ilargia eta izarrak zeruan agartzen ikusi zituen,
eta negarrez bere baitan egin zuen: ‘Han, nire aitaren etxea nahi bezainbat
ogi eta ardo, arraultze eta gasta duten morroiez betea dago; den bora hortan, ni
goseak hilik nago hemen.Zutituko naiz bada, nire aitaren gana joango naiz eta
esango diot: ‘Zure gandik urrundu nahi bainuen bekatu egin nuen; gaizki egin
nuen, eta hortaz gaztigatu behar nauzu, badakit ondo; ez nezazu gehiago zure
semea deit, zure azken morroia bezala trata nezazu; hobendun nintzan, baina
zutarik urrun ilundu nintzan.’.” Türkçe çevirisi... “Bir adamın sadece iki oğlu varmış. En genç olanı
babasına demiş (ki) ‘Kendimin efendisi olma ve para kazanma zamanım.
Gidebilmem ve ülkeler görebilmem gerek. Varlığımızı (ya da servetimizi)
paylaştırınız ve almam gerekeni bana veriniz!’. ‘Ey oğlum’ demiş
baba, ‘Nasıl istersen! Sen kötüsün ve ceza göreceksin’. Ve sonra bir çekmeceyi
açtı, servetini bölüştürdü ve ondan iki pay yaptı. Birkaç gün sonra, kötü
olan köyden gitti. Gururlu davrandı ve kimseye veda etmedi. Çok ülke, orman,
nehir geçti. Birkaç ay sonunda elbiselerini yaşlı bir kadına satmak zorunda
kaldı ve uşak olmaya razı oldu. Onu tarlaya, eşeklere ve öküzlere bakmaya
gönderdiler. O zaman çok mutsuz oldu: Artık ne gece uyumak için yatağı ne
de üşüdüğü zaman ısınmak için ateşi vardı. Bazen o kadar açtı ki
domuzların yediği şu lahana yaprakları ile şu çürük meyveleri bile
yiyebilirdi; fakat kimse ona bir şey vermiyordu. Bir akşam oturdu ve
pencereden hafifçe uçan kuşlara baktı.
Ve sonra gökte ay ve yıldızların belirmesini gördü ve kendi kendine ağlayarak
konuştu: ‘Orada babamın evi uşaklarla dolu. _Ki onlarda istedikleri kadar
ekmek ve şarap, yumurtalar ve peynir var; Bu arada ben burada açlıktan ölüyorum.
Öyleyse kalkacağım, babamı bulmaya gideceğim ve ona diyeceğim
(ki) O ‘Sizi terk etmek istediğim zaman bir günah işledim; çok
hatalı oldum ve bundan ötürü beni cezalandırmanız gerek, bunu iyi
biliyorum; artık beni oğlunuz (olarak) anmayınız; bana uşaklarınızın en
sonuncusu gibi davranınız; Suçlu idim fakat sizden uzakta sıkılıyordum.” (Basklılar, Jacques Allieres) |