Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

İsveçliler...

“İsveçliler, bütün Finlandiya Körfezi kıyıları boyunca çok güçlü bir şekilde yerleşmiş ve Rus ordularının Doğu Estonya’daki ilerlemelerine başarılı bir şekilde karşı koymuşlardı. Rus tehdidi durdurulunca, bu iki kerhen müttefik, kimseye ait olmayan toprakları ele geçirmek için çarpışmaya başladı.

Üstünlük kısa sürede İsveçliler’e geçti. 1626’da İsveç’in, Estonya ve Daugava’ya kadar (1621’de fethedilen Riga dahil) Kuzey Letonya üstündeki egemenliği tanındı. İsveç boyunduruğundaki Baltık bütünü, Danimarka’dan alınan Saaremaa Adası’nın 1645’te katılmasıyla genişledi.

Bu bölgeler üstündeki İsveç egemenliği 1662’de Oliva Barış Anlaşmasıyla onandı.

İsveç Kıralı 11.Karl, o tarihlerde köklü reformlara girişti; bu reformlar Baltık illerinde köylülerin durumunu iyileştirirken garip bir şekilde Alman, Livon ve Estonya soyluluk imtiyazlarını budayıcı sonuçlar doğuruyordu. Bu durum soyluların Jean Reinhold de Patkul yönetiminde bir tepki göstermesine yol açtı.

1701’de Ruslar’la İsveçliler arasında çatışmalar başladı. Kuzey Savaşı 20 yıl sürdü. Haziran 1709’da, 11 Karl’ın ardılı 12.Karl, Poltava’da Rus orduları karşısında bozguna uğradı. Çar Livonya’yı istila etti. Kendisini bir kurtarıcı gibi gören Alman soyluluğu tarafından alkışlandı. Nitekim, Riga kentinin teslim senedinde 11.Karl’ın aldığı önlemlerin iptal edildiği ve eski derebeyi ayrıcalıklarına dönüldüğü yazılıdır. Ordusu bozguna uğrayan İsveç hükümdarı teslim olmak zorunda kaldı. 1721’de Nystad Barışı’yla Livonya ve Estonya üstündeki Rus egemenliği tanınmış oldu.”

(Baltık ülkeleri, Pascal Lorot)