Zamanda geriye doğru yolculuk yapmanın en kısa yolu tarih okumaktır

Türkler kabul ettiler ama sözlerinde durmadılar!

“Emevî Devleti’nin düşüp yerine Abbâsi Devleti’nin kurulmasıyla (749-750), İslâm devletinin Türkler’e karşı siyasetinde herhangi bir değişiklik olmamıştır. Abbâsi Halifesi Mehdî’nin dönemi (774-775/785-786) Müslümanların Fergana üzerine bir hamle gerçekleştirmelerine şahit olmuştur.

Aynı şekilde Halife Mehdî, Türk hükümdarlarını, kendisine teslim olmaya çağıran bir dizi diplomatik faaliyette bulunmuş ve ‘çoğu ona bağlanmayı kabul etmiştir.’

Ancak anlaşıldığı kadarıyla bu bağlanma sözde kalmıştır; çünkü Türkler Maveraünnehir’de, Abbâsi hilafetine karşı yürütülen ayaklanma hareketlerini desteklemeye devam etmişlerdir.

Bu cümleden olmak üzere, 805-806 yılında Nasr b. Yesâr’ın torunu Râfi b. Leys, Semerkand’da Abbâsi halifesi Harun Reşid’e karşı 807-808 yılında, meşhur isyanını başlatmış ve isyan, ancak Türkler’in isyancılara verdiği desteği kesip Râfi’nin gücünü kaybetme sürecine girmesiyle bastırılabilmiştir.”

(Saîd Abdülfettâh Âşûr, Araplar ve Türkler Arasında İlk Tanışma, Türk-Arap Münasebetleri, s.289)